Ben yemek
yiyemiyorum mutsuzken biraz tuhafım sanki kendimi sigaraya adıyorum.Bazı lanet
geceler art arda yaktırıyor.Uzaklık bir ölçü birimiydi o gecelerden önce hayatımda inanır mısın?Kilometre hesabı
bile yapmayı bilmezdim ben, günleri sayamazdım şimdi yokluğunda matematiğimi
geliştirdim aslında belki de tek yararın bu bana.
Hiç uzakta birini
görmeden özlediniz mi?Kokusunu bilmeden en sevdiğiniz kokuları düşünerek bence
o da böyle kokuyor dediniz mi ? Biriyle arana mesafe girdimi özlem kelimesinin
sadece bir deyim olmadığını anlarsın.Sokakta ki çiftleri delice kıskanmaya
başlarsın oda burada olsaydı bizde böyle olurduk diye başlayan cümleler.Uyursun
çünkü sadece rüyan da görüş izni vardır.Gel desen gelemez bilirsin o sana gel
dese sen gidemezsin.Beklersin beklediğine değecek umuduyla beklersin.Bilirsin
aynı şeyi hisseder oda sadece tahmin edersin aslında emin olamazsın.
Aranız da ki tek
bağ güvendir ona sadece
güvenebilirsin.Öpemezsin,sevemezsin,dokunamazsın...Yatağına yattığın da seni
düşündüğünü umarsın ya da geçmişini bir kenara atıp sadece sana ait olduğunu
hayal edersin.Sesini özlersin yüzünden önce ona ait cümleleri,fiziksel değerler
orta dan kalkar uzakta ki birini beklerken.Diyemezsin bir vücud vardı diye bir
sesi var ki diye başlar cümlelerin.Sesi sakinleştirici etkisi yapar sana en
huzursuz anında kilometrelerce uzağındaki birinin sesini duyunca rahatlarsın.
Şimdi keşke
seninle arama sadece uzaklık girseydi.Bak görüyorsun ben seni beklemekten hiç
şikayet etmedim.En azından o zaman art arda sigara yaktıran geceler yoktu,yemek
yiyebiliyordum.Aramızda sokaklar,şehirler olsaydı keşke.Onun yanındayken
özlemsin bana gelmeye yüzüm olmuyor artık hiç utandığımı gördün mü senden?Şimdi
utangaçlığımdan yüzümü kaldıramıyorum teninde,kalbinde başkası hep başkaları
ben yine sınırlarımı bilerek duruyorum.
Senin uzaklığını
ölçücek bir birim yok artık.Özlemini ölçücek hiçbir birim ölçüsü yoktur.
HAZEL
ŞEN
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder