Ölmeliydik Çocuk!

Hop dedik!

Durman gerekliydi,canımı yakma demiştim.Gitmen ve kalman arasında ki zamanı bilmeliydin.Kaldığında yaşıcaklarımızdan bir kadın için vazgeçmemeliydin.


Sevicektin çocuk! 


Sevişecektin belki de ama bana uyanıcaktın.İzlerini silecektin geçmişin öyle dokunacaktım tenine öyle öpücektim dudaklarını başkalarının izinin üstünden değil benim olacaktın!


Sarılacaktın çocuk! 


Durduk yere,hiç olmadık yerlerde,kemiklerimi kırarcasına,kokunu bırakarak üstümde.Sadece bana aitmişsin gibi,hiç bırakmıcakmışsın gibi.


Beklemeydin çocuk!


Birbirimize ait olacağımız zamanı.Düşünmemeliydin geçmişi ben sana baktığımda  gözlerinde sadece kendimi,sesinde ise beni duymalıydım.O'nu değil.Başkalaştık çocuk farkında olmadan başka aşklara böldük kendimizi.Ben seninken sen de bağışlamamalıydın kendini hiç bir aşka.


Ölmeliydik çocuk!


Yaşlanmalıydık beraber,torunlar,çocuklar derken 70'e merdiven dayamalıydık.Hala aynı aşkla bakmalıydık birbirmize o zaman belki gözlerinde sadece ben olurum tenin de,kalbin de.Ve bir gece birbirmizin kollarında son bulmalıydı nefesimiz beraber ölmeliydik çocuk!




                                                                                                                  Hazel ŞEN